توا ين يك دو روزه كه تنها بودم براي سرگرم كردن خودم كارهايي انجام دادم . فيلم ديدم ،كتاب خوندم ، موسيقي گوش دادم ، خوابيدم ، فكر كردم اس ام اس بازي كردم یا چند ساعت پشت کامیوتر بودم و ........ به وبلاگ دوستان سرزدم ، چند صفحه نوشتم و خلاصه هركاري كه دم دست بود اما هيچكدوم راضيم نكرد .ميدونين وقتي تو ماشين نشستم تا برم دنبال بچه ها حس كردم هيچكدوم از اين كارها انتخاب خودم نبوده و شرايط اونها رو به من تحميل كرده بوده براي همين راضي كننده نبودند .
همين حس موضوع نوشته منه براي شما . نمبيخوام در باره در باره رضايت شغلي و تحصيلي و ازدواج و ...... صحبت كنم كه خود اونها هر كدوم نياز به ماهها بحث داره بلكه موضوع اين چند خط خط خطيه من راجع به كارهاي به ظاهر كوچيكيه كه در طول روز انجام ميديم .
راستي چند در صد از كارهايي كه شما انجام ميدين به انتخاب خودتونه و شرايط اونو به شما تحميل نكرده ؟
مثلا شده وقتي كتاب بخونين كه ميخواهين و بايد ؟ يا اينكه شما هم مثل خيلي ها از جمله خود من مال وقتيه كه كار ديگه اتي ندارين و بناچار ميرين سراغ كناب ؟
شده وقتي كه بايد ورزش كنين ؟ شده براي دلتون برين خريد ؟ يا نه فقط وقتي رفتي نكه چيزي ميخواستين و لازم بوده ؟ 
شده يك بار وسط روز اون هم روز كاري و ميون يك مسئله كه ذهنتونو مشغول كرده يك دفعه دلتون بخواد يك موسيقي آرامش بخش گوش كنين يا نه گذاشتين براي وقتي اون مسئله رو حل كردين ؟
دوستان ما براي وقتي هستند كه ما ميخواهيمشون و البته بالعكس اما شده وقتي دلتون براي كسي تنگ بشه و همون لحضه ببينينش يا با يك تماس تلفني و يا حتي يك اس ام اس ساده دلتون آروم کبشه ؟
اين در باره در خواست هاي ما از خدا هم صدق ميكنه و امروزه يكي از بارزترين نوع يادآوري ها از روي احتياجه .
چقدر ياد خدا هستيم وقتي نگراني و گرفتاري نداريم ؟ ماه رمضاني نيست و داريم زندگي عاديمونو سپري ميكنيم يكهو دلمون ميخواد به خدا نزديكتر بشيم ،رومونو ميكنيم به آسمانه دلمون و باهاش حرف ميزنيم ؟
شايد بگين شرايط محيط و ذهني ما تعيين ميكنه كه هر چيزي در چه زماني لذت بخشه و ميزان مطلوبيت بالايي داره
مثل اينكه زماني آب ميخوريم كه تشنه هستيم ،اين درست اما خود ما تا چه حد در تعيين زمان ميزان مطلوبيت نقش داريم ؟
رانندگي براي وقتي لازمه كه پشت ماشين ميشينيم و كارهايي از اين دست كه به خاطر اينكه وسيله دومي هم نقش داره قدرت انتخاب ما رو كم ميكنه ولي من بيشتر حرفم روي كارهاييه كه مكيتونيم وسيله انجام اون رو هم فراهم كنيم .
دوست داشتن و خواستن چيزهاييه كهت و نهاد ما هست و نبايد بزاريم براي وقتي كه شرايط محيطي فراهم شده بلكه بايد انتخاب كنيم و تصميم گيري با خودمون باشه .
يادمه چند روز پيش پيامي داشتم كه خيلي قشنگ بود با اين مضمون كه تو با تما قانون هايت گاهي شيفته همان كسي ميشوي كه در هيچ چارچوبي نميگنجد ( دانيل استل )
برداشت من اين بود كه شرايط و قوانيني كه قدرت انتخاب ما رو محدود ميكنه گاهي اوقات بايد ناديده گرفته بشه و فقط و فقط خودمون النتخاب كنيم ،
شنيدم چهره هايي مثل پيكاسوي نقاش و سالوادور دالي كارهايي ميكردند كه براي خيلي ها عجيب بود اما خودشون خيلي راضي بودند مثلا دالي تو ماشينش كلم ميذاشت و تو خيابون رانندگي ميكرد ،من علتش رو نميدونم اما انتخاب انتخاب خودش بوده .
لازمه كه اينجا به موضوع مهمي در باره هنجارهاي اجتماعي ، عرف ،قانون و از همه مهمتر شرع اشاره كنم كه من هرگز نميگم بايد در انتخاب اونها رو ناديده گرفت ،بر عكس من از طرفداران پرو پا قرص رعاين اين موارد هستم و منظورم فقط كارهاييه كه در همين چارچوبها ميگنجه و زمان اجراي اون به اتنخاب خودمونه
اين اشاره گذرايي بود در باره يك مسئله كوچك كه نه از ديدگاه كارشناسانه و علمي بلكه فقط تراوشهاي ذهني من بيان شد .
اين اشاره رو با پيامي ديگر كه جمله اي از دانيل استل هست تموم ميكنم شايد باز هم در اين باره نوشتم
در زندگي ،گاهي از اينكه براي دلخواسته هايت بسيار صبر كردي بسيار پشيمان ميشوي . وقتي نيرويي هست و ميخواهي برو 
امام صادق ( ع ) در وداع ماه مبارک رمضان بگویید
الهم انک قلت فی کتابک المنزل علی نبیک المرسل و قولک الحق شهر رمضان الذی انزل فیه القرآن هدی للناس و بینات من الهدی و الفرقان ،و هذا شهر رمضان قد انصرم فاسالک بوجهک الکریم ،و کلماتک التامات ان کان بقی علی ذنب لم تغفره و ترید ان تحاسبنی به او تعذبنی علیه او تقایسنی به ان یطلع فجر هذه اللیل ،او ینصرم هذا الشهر الا و قد غفرته لی یا ارجم الراحمین .
بار پروردگارا تو خود گفتی در کتاب مقدس که بر نبی مرسلت نازل فرموده ای و قول تو حق است که در ماه مبارک رمضان که در قر آن نازل شده و مایه هدایت و رستگاری مردم و دلائل آشکار از هدایت و وسیله تشخیص حق از باطل میباشد ،اینک ماه رمضان به پایان رسید ( و فیوضاتش تا سال آینده از ما قطع شد ) پس تقاضا مینمایم از تو به آبروی گرامیت ،و کلمات تام و تمامت ،اینکه اگر بر من گناهی باقی مانده ( و پاک نشده ام ) که هنوز آن گناهم را نیامرزیده ای ،و اراده و حسابرسی او را داری ،یا میخواهی به آن گناه باقی مانده عذابم کنی ،و یا به اندازه گناهم عقوبت نمایی ،تا اینکه طلوع کند فجر این شب ،یا پایان پذیرد این ماه مبارک ،مگر آنکه آن گناهانم را بیامرزی و از تقصیرم در گذری ،ای مهربان ترین مهربانان .
رمضان رفت و ندانم که ز ما بد خشنود یا نه ، اندیشه آن ذوق دل ما بربود ؟
عمل ما اگر این است که ما میبینیم نرود ماه مبارک ز بر ما خشنود .
از شب قدر ندانیم نشانی جز نام چشم آلوده ما محرم آن حال نبود
جان از آتش نبرد خواجه که از مطبخ او نیست در دیده درویش نصیبی جز دود
روزه آن راست مبارک که زطاعت شب و روز او نیاسود و فقیر از کرمش میآسود
خشنودی رمضان - همام تبریزی